پویاروز – امروز ۵ آذر روز “بسیج” بهعنوان شجره طیبه انقلاب اسلامی است که به تبع آن برای انقلابیون و انقلابینماها تعاریفی ترسیم شده و رفتار هر کدام از این طیفها میتواند منشأ رحمت یا بالعکس زحمت برای انقلاب باشد.
امروز جامعه از صاحبان تفکر انقلابی توقعات و انتظاراتی دارد که شاید از افراد فاقد تعصب، عرق و آرمان انقلابی نداشته باشند و این وضعیت، تکلیف انقلابیون را سخت و آنها را نسبت به جامعه متعهدتر کرده است.
شخص انقلابی که در مسند اجرایی قرار گرفته نه تنها نسبت به امور اجرایی خود متعهد است بلکه دارای مسئولیت اجتماعی است و با نیل به آرمانهای والای انقلاب، توقعات بیشتری از او وجود دارد. این افراد همواره با ایثارگری و فراتر از شرح وظایف به امور مربوطه میپردازند و این بر اساس همان اعتقاد انقلابی و انتظار مردم از تفکر انقلابی است.
رهبر انقلاب تعریف زیبایی از انقلابی بودن دارند: «انقلابی خود را وقف اقدام و عمل و خدمت بر اساس آرمانها و ارزشها میکند، اما انقلابینما معرکهگیری میکند برای جلب توجه، برای آنکه همه در خدمت او باشند، برای اینکه همه هزینهها برای او بشود. انقلابی تمام توان، اعتبار و آبروی خود را برای دفاع از انقلاب خرج میکند، انقلابینما میخواهد تمام توان، اعتبار و آبروی انقلاب برای او خرج شود.»
اما به موازات تفکر انقلابی، افراد متظاهرِ منفعتطلبی نیز هستند که ادای انقلابیگری درمیآورند و سعی در بازی در نقش انقلابیها دارند؛ غافل از اینکه دروغ در نهایت برملا میشود.
امروز کم نیستند مدیران یقهبسته و پرمدعایی که چفیه را بهعنوان نماد انقلابی از گردن جدا نمیکنند اما در عمل روشی دیگر دارند؛ روشی که در قاموس دشمن تعریف میشود. این همان افراد متظاهر انقلابینما هستند که وجودشان برای اسلام خطر و سم مهلک است.
مدیرانی که همچون آفتابپرست رنگ عوض میکنند و بقای خویش را در همسانسازی میبینند؛ انقلابیون فیک، بدون اصالت و بدون ایدئولوژی که صرفاً ریزهخوار قدرت هستند. منافع آنان در تظاهر و تقلب است و خصیصه اصلیشان ترس است که به نفاق و چاپلوسی تبدیل میشود.
امروز پاشنه آشیل نظام اسلامی نه دشمنان خارجی بلکه نفاق و تظاهر انقلابینماهاست؛ کسانی که منافعشان از قِبَل تظاهر تأمین میشود و دین ملت را به یغما میبرند و منشأ خسارات محض هستند.
این افراد هرچند کسانی نیستند که بتوان روی آنها حساب باز کرد یا برای آینده انقلاب به آنها امید بست، اما ظاهرشان فقط ضرر و خسران برای انقلابیهای واقعی و بدبین کردن مردم به افراد انقلابی است.
افکار عمومی باید بدانند که انقلاب و انقلابیگری در این چند نفر متظاهر خلاصه نمیشود؛ بلکه انقلاب بیش از هر چیزی از همین افراد مدعی ضربه خورده است.
منبع: طلیعه زاگرس
