پویاروز – تهران- رئیس فدراسیون دوچرخهسواری از چهار سالی میگوید که این فدراسیون از یک سو با پرونده دوپینگ سازمانیافته، بدهیها و مشکلات حقوقی و اداری دستوپنجه نرم میکرد و از سوی دیگر باید چرخ قهرمانی و استعدادیابی را میچرخاند. مسیری که به گفته اسدی، حالا با عبور از بخش مهمی از این چالشها، به سمت توسعه زیرساخت، پشتوانهسازی، تجهیزات بهروز و استفاده از داده و هوش مصنوعی پیش رفته است.
رسول اسدی، رئیس فدراسیون دوچرخهسواری با حضور در خبرگزاری ایرنا درباره مهمترین اقدامات و دستاوردهای این فدراسیون در سالهای اخیر، روند حلوفصل مشکلات و پروندههای بهجامانده از گذشته، توسعه و پشتوانهسازی در ردههای پایه، تأمین تجهیزات، استفاده از فناوری و هوش مصنوعی، مبارزه با دوپینگ، عملکرد ملیپوشان در رویدادهای مهم و همچنین برنامههای فدراسیون برای تقویت جایگاه بینالمللی دوچرخهسواری ایران با خبرنگار ایرنا گفتوگو کرد.
اسدی در این گفتوگو با تشریح چالشهایی که فدراسیون در ابتدای فعالیت با آن مواجه بوده است، از اقدامات انجامشده برای ساماندهی مسائل مالی، حقوقی و اداری، اصلاح فرآیندهای فنی، توسعه استعدادیابی و کادرسازی و حرکت به سمت استفاده از داده و فناوری در ورزش سخن گفت و تأکید کرد که تلاش مجموعه فدراسیون، حل مشکلات گذشته در کنار حفظ روند رو به رشد دوچرخهسواری بوده است.
متن کامل گفتوگوی خبرنگار ایرنا با رئیس فدراسیون دوچرخهسواری را در زیر میخوانید:
چهار سال گذشته برای فدراسیون دوچرخهسواری، سالهایی پرفراز و نشیب و همراه با اتفاقات و چالشهای مختلف بود. با این حال، به نظر میرسد در سال گذشته اتفاقات مثبتی در این فدراسیون رقم خورد. مهمترین اقداماتی که در این مدت انجام دادید چه بود؟
ما تقریباً از بدو حضور در فدراسیون با مسائل و مشکلات مختلفی مواجه بودیم. اجازه بدهید چند مورد را خدمتتان عرض کنم. ما فدراسیونی را تحویل گرفتیم که انتخابات قبلی آن، شش ماه بعد از برگزاری، به اتهام دخالت دولت در انتخابات ملغی شده بود و بنده به عنوان سرپرست معرفی شدم.
آمدیم این پرونده را جمع کنیم و مشکلات را حل کنیم. نیاز بود اساسنامهای که ایراد داشت، اصلاح شود و به تأیید فدراسیون جهانی، کمیته ملی المپیک و وزارت ورزش و جوانان برسد. این فرآیند بسیار پیچیده بود. در خلال انجام این فرآیند، فدراسیون جهانی به ما ایمیل زد که قبل از تأیید اساسنامه و برگزاری انتخابات، باید تکلیف پرونده دوپینگ سازمانیافته مشخص شود.
ما اصلاً نمیدانستیم پرونده دوپینگ سازمانیافته چیست. متوجه شدیم که در آن زمان فدراسیون دوچرخهسواری به دلیل این پرونده محکوم و تعلیق شده بود و پرونده همچنان باز بود. به ناچار، هم پرونده دوپینگ سازمانیافته و هم موضوع دخالت دولت در انتخابات را که بسیار پیچیده بود، پیگیری کردیم و توانستیم آنها را حل و انتخابات فدراسیون را برگزار و شروع به کار کنیم.
وقتی کار را شروع کردیم، با مشکلات دیگری مواجه شدیم. بدهیهای مختلف داشتیم. از بدهی به فدراسیون جهانی گرفته تا پروندههای مالیاتی از سال ۱۳۹۴ و بدهی به داوران، مربیان و آژانسها. مشکلات متعددی وجود داشت. خدا را شکر این مشکلات را هم یکییکی حل کردیم و پروندههای قضایی و مالی فدراسیون را سامان دادیم.
یکی دیگر از موضوعات مهم، ساختمان فدراسیون بود که مشکلات و پروندههای خاص خودش را داشت. در این زمینه چه اقداماتی انجام شد؟
ساختمان هم یک پرونده جداگانه بود. ساختمانی را در خیابان ورزنده فروخته بودند و در آن زمان، این زمین استیجاری که متعلق به شرکت توسعه بود، روی آن ساختمان ساخته شده بود. در دورههای مختلف سرپرستی و مدیریت، تضامین پیمانکار آزاد شده و نهایتاً پیمانکار از ما شکایت کرد. ما ناچار بودیم در آن بازه زمانی این ساختمان را به اتمام برسانیم که این کار را هم انجام دادیم. خدا را شکر، چالشهایی را که باید بر آنها غلبه میکردیم، حل کردیم.
تقریباً همه پروندههای مربوط به سالهای گذشته حل شده و از این پروندهها عبور کردیم. هرچند عبور از این پروندهها منابع مالی ما را همزمان با مدیریت فدراسیون صرف این موضوع کرد، اما چارهای نداشتیم. مجبور بودیم هم مشکلات گذشته را حل کنیم، هم چالشهای بهروز و جاری فدراسیون را مدیریت کنیم و هم به صورت راهبردی کارهایی انجام دهیم که در سالهای بعد با مشکل مواجه نشویم.
با تمام سختیها و مشکلات، فکر میکنم تا حدودی توانستیم این کار را انجام دهیم. البته تعدد این مشکلات و چالشها سرعت پیشرفت را مقداری کمتر میکند. از طرفی، دوچرخهسواری یک رشته تجهیزاتمحور است که در لبههای علم حرکت میکند و نیاز به تکنولوژی، تجهیزات و اعزام دارد. گستردگی رشتهها هم زیاد است. ما مثلاً ۲۲ تیم ملی در بخشهای مختلف داریم و در رشتههای مختلف قهرمانی کشور برگزار میکنیم.
در بخشهای جاده، پیست، کوهستان، دانهیل، تریال و دیگر بخشها، مسابقات مردان، بانوان، جوانان و بزرگسالان برگزار میشود. در گزارش عملکردی که ارائه کردهایم، نزدیک به ۳۰ مسابقه قهرمانی کشور در رشتههای مختلف برگزار شده است.
با وجود این مشکلات، شما در چهار سال گذشته کمتر درباره حواشی و مشکلات صحبت کردید و بیشتر تلاش داشتید روند پیشرفت دوچرخهسواری را نشان دهید. دلیل این رویکرد چه بود؟
من واقعاً معتقدم این مشکلات، مشکل فدراسیون است و باید آنها را حل کنیم. این جزو وظایف ماست. باور داشتیم که یک بخش طبیعی کار ما، حل مشکلات گذشته است و باید این کار را انجام دهیم.
امیدوارم توانسته باشیم در کنار حل مشکلات، به وظایف اصلیمان هم برسیم. اینکه ردههای سنی را استعدادیابی کنیم، ورزشکاران را پرورش دهیم و چرخ دوچرخهسواری را بچرخانیم. طبیعی است که وجود این مشکلات روی روند کنونی تأثیر میگذارد، اما سعی کردیم این موضوع را بهگونهای مدیریت کنیم که هم مشکلات گذشته حل شود و هم چرخ فدراسیون و چرخ دوچرخهسواری متوقف نشود.
در سالهای اخیر اتفاقاتی در دوچرخهسواری افتاد که شاید بعد از سالها بیسابقه بود. در بحث المپیک هم روزهای پراسترسی را پشت سر گذاشتید. ارزیابی شما از این دوره چیست؟
در بحث المپیک باید خدمتتان عرض کنم که نفر اول ما گنجخانلو بود، اما به دلیل اینکه او در سفری که به گلاسکو داشتیم، آنجا ماند و مهاجرت کرد، از نظر قهرمانی شاید آسیب دیدیم. در خود المپیک، به دلیل پروفایل و شرایط مسابقه، عملکرد او با لبیب شاید مشابه بود، اما به هر حال با تغییر مسیر زندگی او، از مدالآوری احتمالی محروم شدیم.
در هر صورت، لبیب به عنوان نماینده ایران در المپیک شرکت کرد و اتفاقی که رقم خورد این بود که ما روند انتخابیها و چرخه انتخابهای معیوب را از فدراسیون حذف کردیم. متأسفانه قبل از این، این اتفاق نمیافتاد و مسابقات به یک شکل مناسب برگزار نمیشد. یکی از دلایل آن، همین چرخه انتخابهای ناسالم بود که ورزشکار را به چالش میکشید و باعث میشد ورزشکار به جای تمرکز روی عملکرد و پیشرفت، درگیر انتخاب بعدی باشد.
ما این روند را اصلاح کردیم. البته این کار خودش چالش دارد. سادهترین و شاید بدترین راه این است که در رشتهای مثل دوچرخهسواری یک انتخابی بگذارید و بگویید هرکس برنده شد، انتخاب میشود. اما شما با این کار لزوماً نفر بهتر را انتخاب نکردهاید. بلکه فقط نمایشی از عدالت را انجام دادهاید. این موضوع را بچههای ما کاملاً درک کردند. وظیفه ما این بود که در قبال آنها و همه ورزشکاران، وظیفهمان را انجام دهیم.
در دورههای گذشته نیز بحث تجهیزات مطرح بود. در این دوره اتفاقاتی در زمینه تأمین تجهیزات افتاد که قابل توجه بود، در این رابطه صحبت کنید.
بله، صفرزاده زمانی که رشیدی رئیس فدراسیون بود، دوچرخهها را تحویل گرفت و بعد فدراسیون شکایت کرد. بنده سرپرست بودم و مجبور بودم این موضوع را پیگیری کنم. اما در دوره اخیر، به واسطه اسپانسری که برای فدراسیون داشتیم، تجهیزات تهیه و تقدیم شد. تجهیزات سرمایه هستند و ما هم وظیفهمان را انجام دادیم.
البته وقتی دوچرخه مدتی استفاده میشود، از کیفیت آن کم میشود و دیگر برای ورزشکاران سطح بالا قابل استفاده نیست. راهحل تجهیزات این نیست که فقط یک یا دو دوچرخه تهیه کنیم. اصولاً تجهیزات به این شکل قابل حل است که مثلاً سالیانه ۳۰ دوچرخه بهروز دنیا تهیه کنیم. بعد از یک سال که از آنها استفاده شد، آنها را به تیمهای پایه بدهیم و دوباره ۳۰ دوچرخه جدید بگیریم. این چرخه اگر سه، چهار سال ادامه پیدا کند، هم تیمهای پایه ما تجهیزات دارند و هم تیم اصلی همیشه از تجهیزات بهروز استفاده میکند. بعد از سه، چهار سال میتوانیم بگوییم مشکل تجهیزات نداریم.
درباره اعزام لبیب به مسابقات آسیایی ناگویا نیز صحبتهایی مطرح شد. چرا او در این مسابقه شرکت نکرد؟
ابتدا قرار بود لبیب به این مسابقات اعزام شود، اما خودش نخواست. دلیلش هم این بود که پروفایل مسیر، مسیری سربالایی بود و شرایط متفاوتی داشت. تصمیم او از نظر فنی درست بود و ما اصلاً مسئلهای با این موضوع نداریم. میخواستیم در بخش استقامت از او استفاده کنیم و گفتیم فقط شرکت کند و تمرکزمان را روی پیست بگذاریم، اما پیست هم برای او چالشبرانگیز بود. چون شاید مسابقات باشگاهیاش را از دست میداد. در هر صورت، به تصمیم او احترام میگذارم. لباس تیم ملی باید ارزشمند باشد.
پس چرا انتقاداتی هم از سوی این ورزشکار مطرح شد؟
او یکی از قهرمانان ارزنده ماست. من وقتی مصاحبه او را دیدم، تعجب کردم، اما ورزشکار است و شاید در شرایط خاص روحی قرار داشته باشد. او همچنان از قهرمانان ارزنده ماست و در مسابقاتی که از نظر فنی شانس بالایی دارد، حتماً از او استفاده خواهیم کرد.
شاید اگر شما در سالهای گذشته درباره مشکلات بیشتر صحبت میکردید، افکار عمومی تصویر متفاوتی پیدا میکرد. چرا ترجیح دادید این مسائل را مطرح نکنید؟
بعضی از مشکلات را واقعاً نمیشد زیاد مطرح کرد، چون نهایتاً جامعه دوچرخهسواری متضرر میشد. وقتی شما دائماً مشکلات را پررنگ کنید، به خود رشته آسیب میزنید. ممکن است حامی مالی که قرار است وارد رشته شود، منصرف شود و اعتبار دوچرخهسواری خدشهدار شود.
به همین دلیل سعی کردیم زمانی درباره برخی مسائل صحبت کنیم که آنها را حل کرده باشیم. زمانی که مشکلات را حل نکرده بودیم، مطرح کردن آنها چهره بدی از فدراسیون نشان میداد و اتفاق خوبی برای رشته نبود.
در بخش پایه نیز شاهد معرفی استعدادهایی مانند آرش میرباقری هستیم. روند استعدادیابی فدراسیون را چگونه ارزیابی میکنید؟
ما همیشه سعی کردیم یک چهره را معرفی کنیم. الان آرش میرباقری را داریم. آرش حاصل همین فدراسیون است. ما از رده نوجوانان، برای اولین بار او را برای یک تورنمنت باکیفیت اعزام کردیم. حدود ۱۰ تا ۱۲ نفر بودند و دو تیم داشتیم. از بین آنها میرباقری، وطنپرست و چند نفر دیگر را داریم.
این چرخه همچنان ادامه دارد. در سالهای بعد هم مسابقات جوانان و نوجوانان و مسابقات منطقهای برگزار میکنیم و چرخه استعدادیابی ادامه خواهد داشت. اینکه از میان تعداد زیادی ورزشکار به چند نفر مانند میرباقری برسیم، درصدش پایین است و در همه رشتهها همینطور است. نیاز به زمان دارد تا بذری که کاشتهایم به ثمر بنشیند. بعد از نسل میرباقری، تعداد اردوهای مستعدین، مسابقات و تیمهای پایه ما خیلی بیشتر شده، اما اینکه این ورزشکاران به سطح بالا برسند، زمانبر است.
درباره انتقاداتی که از سوی برخی ورزشکاران مطرح میشود، چه نگاهی دارید؟
هر کسی از زاویه خودش موضوع را بررسی میکند. شاید ورزشکار باشد و حق مطالبهگری برای او محفوظ است. من اصلاً صحبتی نکردم که وارد یک زاویه خدای نکرده آسیبزا بشویم. امیدوارم بتوانیم زوایای مختلف کار در فدراسیون دوچرخهسواری را مطرح کنیم و در مدتی که میتوانیم این مسائل را منتقل کنیم، واقعاً آسیبی به روند فدراسیون وارد نشود. من معتقدم اعضای مجموعه و جامعه دوچرخهسواری، حتی اگر برخی افراد مغرضانه برخورد کنند، تفاوتها را احساس میکنند و تفاوت کار فدراسیون را میبینند.
وضعیت تعامل شما با هیأتهای استانی و اعضای مجمع چگونه است؟
در مجمعی که داشتیم، بسیار بسیار همدل بودیم و مشکل خاصی وجود نداشت.
شما از روزهای سخت ابتدای فعالیت در فدراسیون صحبت کردید. فضای فدراسیون در آن زمان چگونه بود؟
واقعاً آن زمان شرایط بسیار سخت بود. یک دوره کوتاه که از نزدیک کار کردم، متوجه شدم شرایط بسیار دشواری وجود دارد.
یکی از مواردی که در این دوره تغییر کرد، آییننامهها و نحوه اداره برخی امور بود. در این زمینه چه اقدامی انجام شد؟
موضوعی که مربوط به چندین سال قبل بود، به اینجا منتقل شده بود. ما آییننامه سازمان را با مصوبه مجمع گرفتیم. این آییننامه حدود ۱۱۰ صفحه است و تغییرات آن هر سال اعمال میشود. این فقط یکی از تفاوتهاست.
درباره پرونده دوپینگ سازمانیافته که یکی از مشکلات مهم فدراسیون بود، توضیح بیشتری میدهید؟
پرونده دوپینگ موضوع بسیار مهمی بود. اینکه چنین اتفاقی در دوچرخهسواری رخ داده بود، واقعاً باعث خجالت بود. اما دوپینگ یک مسئله جهانی است و شرایط خاص خودش را دارد. پروندهای که باعث تعلیق فدراسیون شده بود، باید به شکل سیستماتیک حل میشد. در آن پرونده، افراد به یکدیگر اتهام زده بودند، ایمیل زده بودند و یکدیگر را معرفی کرده بودند. مدیریت این موضوع بسیار سخت بود.
ما فقط با آزمایش و اتهامپراکنی نمیتوانستیم مشکل را حل کنیم. آمدیم مبارزه با دوپینگ را در دل مسائل فنی قرار دادیم. یکی از اقدامات ما حذف انتخابیهای بیمورد بود. در دوچرخهسواری، چه در ایران و چه در دنیا، شما نمیتوانید همه چیز را به یک مسابقه انتخابی گره بزنید. وقتی یک مسابقه را به عنوان انتخابی قرار میدهید، ورزشکاری که چندین سال تلاش کرده، ممکن است تمام آیندهاش را به یک روز گره بزند.
این موضوع ریسک را بالا میبرد. ما باید مسابقات را به گونهای طراحی کنیم که ورزشکار اگر بخواهد برای مدت طولانی از روشهای غیرقانونی استفاده کند، ریسک آن برایش بالا برود. برای مثال، در یک مسابقه در آذربایجان، جایزه حدود ۱۰۰ هزار دلار بود و ۸۰ درصد نتیجه در یک بخش ۱۵ کیلومتری و حدود ۲۰ دقیقه مشخص میشد. اینها مسائلی است که باید اصلاح شود.
اگر مسابقه چندروزه باشد و ورزشکار مجبور باشد در پنج روز عملکرد داشته باشد، دیگر نمیتواند همه چیز را روی یک مرحله متمرکز کند. این اقدامات شاید یکشبه نتیجه ندهد و حداقل یک سال زمان میبرد تا آثار آن مشخص شود. وقتی شما چندین سال تلاش یک ورزشکار را به یک انتخابی وابسته میکنید، ریسکهای مختلفی ایجاد میشود. اصلاح این روند بخشی از مبارزه اصولی با دوپینگ است.
در بخش مربیگری و استفاده از فناوری نیز تغییراتی ایجاد شده است. مرکز سنجش فدراسیون چه نقشی دارد؟
ما مرکز سنجش را راهاندازی کردیم. کار این مرکز، دادهسازی و کمی کردن عملکرد است. یعنی به فعالیت ورزشکار عدد میدهد. اینجا طبیعتاً نقش مربی ممکن است تغییر کند و برخی از این موضوع ناراحت شوند.
اما توضیحش این است که ما به عنوان فدراسیون برتر در حوزه فناوری انتخاب شدیم و وزیر هم بر استفاده از هوش مصنوعی تأکید دارد. ما جزو فدراسیونهایی هستیم که به صورت واقعی در این حوزه کار میکنیم.
برای اینکه از هوش مصنوعی استفاده کنید، باید ابزار و سیستم داشته باشید که داده تولید کند و سپس هوش مصنوعی آن دادهها را تحلیل کند. ما این کار را انجام دادهایم. مرکز سنجش ما این وظیفه را دارد و اپلیکیشنی هم برای تحلیل این دادهها طراحی شده است.
یکی از موضوعات مورد تأکید شما، کادرسازی است. این موضوع در فدراسیون چگونه دنبال میشود؟
در گذشته کادرسازی به اندازه کافی صورت نگرفت. ما معتقد بودیم فدراسیون همانطور که وظیفه دارد پشتوانهسازی کند و ورزشکار تولید کند، به همان اندازه هم باید مربی تولید کند، آموزش دهد، داور تربیت کند و حتی مدیر تربیت کند.
با همین رویکرد این کار را انجام میدهیم. اولویت ما استفاده از خود جامعه دوچرخهسواری است. اگر افراد توانمند در داخل جامعه باشند، از آنها استقبال میکنیم و اگر نباشند، از جای دیگری استفاده میکنیم. در بخش مدیریت نیز این رسالت را برای خودمان قائل هستیم که کادرسازی و نیروی کارآمد تربیت کنیم که بتواند برای این رشته کار کند و معضلات ورزشکاران را بهتر بشناسد و برای حل آنها اقدام کند.
با توجه به برگزاری مسابقات مهم و حضور نماینده ایران، آیا مشکل تجهیزات فدراسیون برطرف شده است؟
برای مسابقات المپیک، بهطور کامل نمیتوان گفت که هیچ مشکلی نداریم، اما سعی کردیم تجهیزاتی را بخریم که واقعاً به درد بخورد، نه اینکه صرفاً یک اقدام نمادین انجام دهیم. اتفاقی که قبلاً افتاده بود این بود که ۳۰۰ دوچرخه بیکیفیت خریداری شده و بین هیأتها توزیع شده بود که ورزشکاران سوار شوند. ما این کار را نکردیم.
اما ممکن است به جای ۳۰۰ دوچرخه، سه دوچرخه بخریم، اما دوچرخههایی بخریم که بهروز باشند و عملکرد واقعی داشته باشند. البته همچنان بخشی از مشکل تجهیزات فدراسیون وجود دارد و این چالش فنی را نمیتوان یکشبه حل کرد. ما سعی کردیم کیفیت را در اولویت قرار دهیم.
وقتی میگوییم مشکل تجهیزات نداریم، منظورمان این نیست که صفر تا صد تجهیزات بر عهده فدراسیون بوده است. خود ورزشکار و خانواده او هم بخشی از امکانات را تأمین میکنند و هر کموکاستی که وجود داشته، ما تلاش کردیم آن را برطرف کنیم. در نهایت، نماینده ایران با بهترین شرایط در آنجا حضور دارد؛ چه از نظر مسابقات تدارکاتی، چه امکانات و چه تجهیزات.
پیشبینی شما از نتیجه و کسب مدال در بازیهای آسیایی ناگویا چیست؟
وقتی ۱۰۰ یا ۱۲۰ نفر با هم استارت میزنند، اتفاقات مختلفی در طول مسیر رخ میدهد. شرایط آن روز، مسیر، اتفاقات مسابقه و مدیریت لحظهای مسابقه همگی تأثیرگذار هستند. بنابراین پیشبینی مدال برای من یک موضوع غیرعلمی است، چون فاکتورهای بسیار زیادی روی موفقیت در دوچرخهسواری و کسب مدال تأثیر دارد. اما با اطمینان میتوانم بگویم هر دو ورزشکار ما در این رقابتها در کیفیت کسب مدال هستند و در رقابتی که انجام میدهند، برای کسب نتیجه شانس دارند.
در دوره ریاست شما در حوزه بینالمللی نیز ارتباطات خوبی شکل گرفته است. آیا به دنبال کسب کرسیهای بینالمللی برای ایران هستید؟
شاید بنده اولین رئیس فدراسیون هستم که با رایگیری، در هیأترئیسه آسیا حضور پیدا کردم. قبل از من خالقی رأی داشت اما او رئیس فدراسیون نبود. رؤسای فدراسیونهای قبلی به صورت افتخاری در ساختار حضور داشتند ولی رای نیاورده بودند. من بر اساس رایگیری توانستم دومین رای آسیا از نظر جایگاه را کسب کنم که رأی مهمی بود.
من فقط در این رشته ورزشی مسئول نبودم. ورزشکار، مربی، رئیس هیأت، مربی باشگاه، سرمربی تیم ملی، برگزارکننده تور، داور، نایبرئیس، سرپرست بودم و بعد رئیس فدراسیون شدم. همه این پلهها را طی کردم. در کنار اینها، مدیر تربیتبدنی دانشگاه هم بودم. فکر میکنم مجموع این تجربیات، تجربه گرانقدری را در اختیار من قرار داده و امیدوارم توانسته باشم رسالت خودم را نسبت به جامعه ورزشی انجام دهم.
تعامل شما با وزارت ورزش و جوانان، کمیته ملی المپیک و نهادهای بینالمللی چگونه است؟
وزارت ورزش و کمیته ملی المپیک، هر دو نهادهای بالادستی ما هستند و همیشه سعی میکنم از رهنمودهای این مجموعهها نهایت استفاده را داشته باشم. تعامل خوبی با وزارت ورزش داشتهایم و سعی میکنیم همین تعامل را حفظ کنیم. من معتقدم باید تعامل خوبی داشته باشم تا جامعه دوچرخهسواری هم بتواند از این تعامل بهرهمند شود. چه با وزارت ورزش، چه کمیته ملی المپیک، چه کنفدراسیون آسیا و چه فدراسیون جهانی.
این مسائل شخصی نیست. من معتقدم در جایگاه حقوقی خودم باید این تعامل را دنبال کنم.
از نظر مالی معاون مالی وزارت ورزش با شما تعامل خوبی داشتند؟
در پایان نیز از مقام عالی وزارت ورزش و جوانان که در این ایام سخت و پرکار و چالش، یار و یاور فدراسیونهای ورزشی بودند، نهایت تشکر را دارم و امیدوارم در بازیهای آسیایی دستپر برگردیم.
