پویاروز – ماریجوانا یا «گل» از جمله مواد روانگردانی است که با وجود تصور نادرست برخی افراد درباره بیخطر بودن آن، میتواند بر عملکرد مغز، حافظه، تمرکز، تصمیمگیری و سلامت روان تأثیر بگذارد و در صورت مصرف مکرر، زمینه وابستگی را فراهم کند.
به گزارش خبرگزاری پلیس، ماریجوانا که با نامهای رایجی همچون «گل»، «وید» و «علف» شناخته میشود، از بخشهای خشکشده گیاه شاهدانه به دست میآید و مهمترین ترکیب روانگردان آن «تتراهیدروکانابینول» یا THC است.
THC پس از ورود به بدن، از طریق جریان خون به مغز میرسد و با گیرندههای سیستم اندوکانابینوئید در بخشهای مختلف مغز تعامل میکند؛ گیرندههایی که در تنظیم حافظه، احساس لذت، تمرکز، هماهنگی حرکتی، تصمیمگیری و درک زمان نقش دارند.
بر همین اساس، مصرف این ماده میتواند فعالیت طبیعی برخی از نواحی مغز را برای مدتی تغییر داده و موجب بروز اختلال در تمرکز، حافظه، ادراک زمان و مکان و هماهنگی حرکتی شود.
سرخوشی و آرامش؛ آغاز مسیری که میتواند به وابستگی منجر شود
برخی مصرفکنندگان ممکن است پس از مصرف ماریجوانا احساس سرخوشی و آرامش کنند، اما این آثار تنها بخشی از پیامدهای مصرف است.
قرمزی چشم، خشکی دهان، افزایش ضربان قلب، افزایش اشتها، خوابآلودگی، کاهش تمرکز، کندی واکنشها، اضطراب، بدبینی و اختلال در حافظه نیز از جمله عوارض احتمالی مصرف این ماده به شمار میرود.
مصرف ماریجوانا همچنین میتواند توانایی فرد در رانندگی و انجام فعالیتهایی را که نیازمند دقت و واکنش سریع هستند، کاهش دهد و احتمال بروز حوادث را افزایش دهد.
آسیب به حافظه و تمرکز در مصرف طولانیمدت
مصرف مکرر و سنگین ماریجوانا، بهویژه فرآوردههایی که حاوی مقادیر بالای THC هستند، میتواند با اختلال در برخی عملکردهای شناختی، از جمله حافظه، توجه و یادگیری، همراه باشد.
بررسیهای علمی همچنین نشان میدهد مصرف کانابیس، بهخصوص در سنین پایین و در افراد دارای زمینههای فردی یا خانوادگی، میتواند خطر بروز برخی اختلالات روانی و علائم روانپریشی را افزایش دهد.
البته شدت و نوع این پیامدها در افراد مختلف یکسان نیست و عواملی همچون سن شروع مصرف، میزان و دفعات استفاده، غلظت THC، وضعیت سلامت روان و مصرف همزمان سایر مواد میتواند در میزان آسیب نقش داشته باشد.
آیا «گل» اعتیادآور است؟
برخلاف تصور رایج، ماریجوانا نیز میتواند موجب وابستگی و اختلال مصرف شود.
فردی که به مصرف این ماده وابسته میشود، ممکن است با وجود مشاهده پیامدهای منفی، در کنترل یا توقف مصرف با مشکل مواجه شود.
در برخی افراد نیز قطع مصرف میتواند با علائمی مانند تحریکپذیری، اضطراب، اختلال خواب، کاهش اشتها و میل شدید به مصرف همراه باشد.
شناخت علائم؛ گامی برای پیشگیری
تغییر ناگهانی رفتار، قرمزی چشمها، اختلال در تمرکز و حافظه، کندی واکنشها، خشکی دهان، افزایش ضربان قلب، تغییر در ادراک زمان و مکان، اضطراب، بدبینی و سردرگمی از جمله علائمی است که ممکن است پس از مصرف ماریجوانا مشاهده شود.
آگاهی؛ مؤثرترین ابزار پیشگیری
افزایش آگاهی عمومی، گفتوگوی صمیمانه والدین با فرزندان، توجه به تغییرات رفتاری نوجوانان و جوانان و ارائه آموزشهای صحیح درباره پیامدهای مصرف مواد روانگردان، میتواند نقش مؤثری در پیشگیری از گرایش به مصرف داشته باشد.
ماریجوانا اگرچه ممکن است در ابتدای مصرف با احساس سرخوشی و آرامش همراه شود، اما بیخطر نیست و مصرف مکرر آن میتواند سلامت جسمی، روانی و اجتماعی فرد را تحت تأثیر قرار دهد.
از این رو، آگاهیرسانی و پیشگیری، بهویژه در میان نسل جوان، ضرورتی انکارناپذیر است.
#پلیس_ایلام