پویاروز – تهران- در شرایطی که جامعه با موجی از اخبار منفی ناشی از شایعه جنگ روبه‌رو است، این پرسش جدی مطرح می‌شود که راه سالم مواجهه با این‌گونه خبرها چیست؟ آیا باید از فضای رسانه‌ای فاصله گرفت و به سم‌زدایی دیجیتال روی آورد یا با طراحی یک رژیم خبری آگاهانه، هم مطلع ماند و هم از فرسودگی روانی جلوگیری کرد؟

پویاروز – تهران- جایی که خبرهای بحران‌محور بی‌وقفه نورون‌های مغز را بمباران می‌کند، سلامت روان کودک و بزرگسال را نشانه رفته و حتی تصمیم‌های حیاتی زندگی را تحت‌تاثیر خود قرار می‌دهد. در این شرایط چگونه می‌توان هم از اخبار روز مطلع بود و هم از پیامدهای روانی آن جان سالم به در برد؟ آیا در این وضع می‌توان ذهنی آرام و انسانی امیدوار باقی ماند؟ اضطراب ناظر به جنگ چه برسر جامعه ایرانی آورده و جامعه در این شرایط منتظر چیست؟

پویاروز – تهران – کودکان رادارهای حساسی هستند که حتی پیش از درک مفاهیم پیچیده، تغییر حال و هوای خانه را به خوبی لمس می‌کنند. در این شرایط، وظیفه ما چیست تا فرزندمان قربانی اضطراب‌ها نشود؟

پویاروز – تهران- در عصر شبکه‌های اجتماعی، زیبایی دیگر یک معیار ثابت نیست؛ بلکه پدیده‌ای لحظه‌ای و ترندشده است. هر ژل لب، هر زاویه صورت یا فرم بینی، می‌تواند به سرعت از مد بیفتد و موجی از اضطراب و مقایسه در میان نوجوانان و جوانان ایجاد کند. اینجاست که ظاهر، بیش از آنکه نشانه فردیت باشد، به میدان نبرد روانی تبدیل می‌شود.

پویاروز – تهران- رفتار والدین در مواجهه با حادثه، الگوی مستقیم کودک است. هرگونه هیجان یا اضطراب بیش از حد از سوی پدر و مادر، مستقیماً به کودک منتقل شده و حس ناامنی را در او تقویت می‌کند. در عوض، حفظ آرامش و اطمینان در بزرگسالان، سنگ بنای بازگشت تدریجی احساس امنیت در فرزند خواهد بود.

تهران – بیداری‌های شبانه همیشه نشانه بیماری نیستند، گاهی زبان بی‌کلام بدن‌اند برای گفتن اینکه چیزی در تعادل نیست. شناخت دلایل این بیداری‌ها، اولین گام برای بازگشت به خوابی عمیق و در نتیجه روزی پرانرژی است.

تهران- پژوهش‌ها نشان می‌دهند استرس می‌تواند حس چشایی را تا ۳۰ درصد کاهش دهد. این کشف نشان می‌دهد چرا پس از یک روز پر تنش، غذاها برایمان بی‌مزه به‌نظر می‌رسند، در حالی که همان غذا در شرایط آرام، فوق‌العاده است.

تهران- بعد از گریه، ناگهان آرام می‌شویم. اما چه اتفاقی درون بدن می‌افتد که غم جایش را به آرامش می‌دهد؟ علم پاسخ شگفت‌انگیزی برای این سؤال دارد.

تهران- سکوت نوجوانان این روزها تنها یک رفتار ساده نیست؛ پشت این خاموشی دنیایی از افکار، احساسات و گاه ناامیدی پنهان شده است. نسل زد که درگیر بمباران اطلاعات و فشارهای ارتباطی مداوم است، سکوت را هم ابزار دفاعی و هم راهی برای بازآفرینی خود میداند. حال باید دید, چرا نوجوانان امروز ترجیح می‌دهند به جای گفت‌وگو، سکوت کنند؟ آیا این سکوت نشانه ضعف و ناتوانی است یا راهی برای نشان دادن قدرت و استقلال؟

تهران- در شرایطی که انتظار می‌رود واکنش ما جدی، غمگین یا حتی ساکت باشد، گاهی بی‌اختیار می‌خندیم. این پدیده که به آن خنده عصبی یا خنده نامناسب گفته می‌شود، نه تنها ما را سردرگم می‌کند، بلکه ممکن است اطرافیان را نیز دچار سوءتفاهم کند. این گزارش به بررسی علمی و روان‌شناختی این نوع خنده می‌پردازد و راهکارهایی برای درک و مدیریت آن ارائه می‌دهد.