به گزارش خبرنگار ایرنا، عصر روز چهارشنبه ۹ اردیبهشت تقویم شهر حال و هوایی دوچندان یافته بود؛ گویی بهار طبیعت با بهار امامت گره خورده است. از ساعتی پیش، گروه‌های مردمی از چهار گوشه پایتخت خود را به نقطه آغازین راهپیمایی در جوار میدان امام حسین (ع) رسانده بودند تا در روز میلاد امام هشتم، برگ زرین دیگری بر تاریخ وفاداری این ملت بیفزایند.

خیابان‌های منتهی به میدان، مملو از پرچم‌های سبز رضوی و بیرق‌های سهرنگ ایران بود. نوای مداحی و سرودهای ولایی از بلندگوها پخش می‌شد و جمعیت با در دست داشتن پلاکاردهایی با مضامین «السلام علیک یا علی بن موسی الرضا» و تصاویر رهبر معظم انقلاب، خود را برای حرکتی عظیم آماده می‌کرد. ساعت ۱۶، زمزمه‌های «یا امام رضا» در فضا پیچید و ستون‌های راهپیمایان آرام‌آرام شکل گرفت.

این راهپیمایی که از میدان امام حسین (ع) آغاز و تا میدان آزادی ادامه داشت، تنها یک تجمع آیینی نبود؛ این حضور، نمایشی از پیوند عمیق میان محبت اهل بیت (ع) و خط روشن سیاسی انقلاب اسلامی بود. در صفوف به هم فشرده، پیر و جوان، زن و مرد، کودک و نوجوان دیده می‌شدند که گویی همگی یک صدا و یک دل، در مسیر تجدید عهد با ولایت قدم برمی‌داشتند.

آنچه در همان دقایق نخست، نگاه‌ها را به خود خیره می‌کرد، اتحاد و انسجام مثال‌زدنی جمعیت بود. نسیم ملایم بهاری، پرچم‌های گنبد طلایی امام رضا (ع) را که بر دوش جوانان بود به اهتزاز درآورده بود. جمعیت در حالی که از خیابان انقلاب اسلامی عبور می‌کرد، یکصدا فریاد «صلّ علی محمّد، رهبر ما خوش آمد» سر می‌داد و فضای شهر را از عطر صلوات آکنده می‌کرد.

در میانه راه، شعارها رنگ و بوی بصیرت به خود گرفت. گروه‌های سرود دانش‌آموزی، با ضرب‌آهنگی حماسی، نخستین جرقه‌های شور انقلابی را زدند. ناگهان، صدای رسای یکی از راهپیمایان بلند شد: «الله اکبر!» و هزاران صدا در پاسخ او غریو کشیدند: «خامنه‌ ای رهبر» این تکبیر که نشان از پیوند ناگسستنی ملت با رهبری داشت، دقایقی طولانی در آسمان شهر طنین‌انداز بود.

حضور پرشور خانواده‌ها حال و هوای خاصی به راهپیمایی بخشیده بود. مادری را می‌دیدم که فرزند خردسالش را بر شانه نشانده و کودک با دستان کوچکش پرچم «یا ضامن آهو» را تکان می‌داد. پدری مسن با چشمانی اشکبار، ماسک کوچکی بر چهره داشت که روی آن نوشته شده بود: «سرباز مجتبایم». این تصاویر، گویای عمق رابطه نسل‌ها با آرمان‌های انقلاب بود.

هر چه به غرب شهر نزدیک می‌شدیم، تراکم جمعیت بیشتر می‌شد. در تقاطع‌های اصلی، موکب‌های پذیرایی به سبک موکب‌های بین‌راهی مسیر کربلا برپا شده بود. بوی اسپند و گلاب در فضا پیچیده بود و خادمان با شربت و شیرینی از عاشقان ولایت پذیرایی می‌کردند. روی یکی از بنرهای بزرگ نوشته شده بود: «از حرم شاه خراسان تا ظهور، پای عهد با ولی‌امر ایستاده‌ایم».

شعارها رفته‌رفته رنگ ضداستکباری به خود گرفت. جمعیت با مشت‌های گره کرده فریاد می‌زد: «مرگ بر آمریکا» و سپس در ادامه آن، با اشاره به جنایات رژیم صهیونیستی در غزه، شعار «مرگ بر اسرائیل» سر دادند. این شعارها در روز ولادت امام رأفت، گویای این حقیقت بود که عطوفت اسلامی با ظلم‌ستیزی عجین شده است.

در نزدیکی میدان انقلاب، شکوه حرکت به اوج خود رسید. صدای طبل و شیپور گروه‌های سرود با فریادهای «اینجا همه جا ایران شده، سنگر به سنگر شده» در هم آمیخت. نکته جالب توجه، حضور پررنگ دهه هشتادی‌ها و دهه نودی‌ها بود که با پرچم‌های بزرگ «حزب‌الله زنده است» و تصاویر شهیدان مقاومت، نشان دادند پای این انقلاب جوان‌تر از همیشه ایستاده‌اند.

در این ازدحام، شعار تازه‌ای ورق خورد که برق خاصی در نگاه راهپیمایان ایجاد کرد. یکباره، جمعیت انگار که از پیش هماهنگ شده باشند، فریاد زدند: «دست خدا!» و سپس با مکثی کوتاه پاسخ آمد: «ایان زد، خامنه‌ای جمع شد!» این شعار که حاکی از باور به امداد الهی در حفظ محور وحدت ملت بود، موجی از احساسات را در میان مردم به راه انداخت.

راهپیمایان با اشاره به نقش بی‌بدیل رهبری در حفظ یکپارچگی جهان اسلام، پلاکاردهایی را بالا برده بودند که روی آن نوشته شده بود: «دست خدا عیان شد، خامنه‌ای جوان شد». این عبارت که مردم نشان دادند تبعیت از ولی فقیه را تنها مسیر عبور از فتنه‌های آخرالزمانی می‌دانند.

هرچه به میدان آزادی نزدیک‌تر می‌شدیم، شور و حال جمعیت مضاعف می‌شد. برج آزادی در غروب دلانگیز بهاری، شاهد سیلی از انسان‌های خداجو بود که شعار «ما اهل کوفه نیستیم، علی تنها بماند» را با حرارت خاصی فریاد می‌زدند و تأکید می‌کردند که این بیعت، بیعتی مقطعی نیست، بلکه عهدی ابدی تا پای جان است.

پس از طی مسیر دریای جمعیت، میدان آزادی را یکسره فتح کرد. در این نقطه، نورافشانی و پخش نماهنگ‌های حماسی، فضا را آکنده از احساس کرد. سخنران مراسم با تبریک میلاد امام رضا (ع)، از این حضور به عنوان «راهپیمایی بیعت و بصیرت» یاد کرد و فریادهای تکبیر جمعیت، سخن او را تأیید می‌کرد.

در این اجتماع بزرگ مردم با آرمان‌های انقلاب و رهبری آیت‌الله سید مجتبی خامنه‌ای بیعت کردند. آنان بر حمایت قاطع از جبهه مقاومت تا آزادی قدس شریف تأکید ورزیده و اعلام کردند که ایران سرسرافراز تحت زعامت رهبر معظم انقلاب ذره‌ای از مواضع به‌حق خود عقب‌نشینی نخواهد کرد.

با تاریک شدن هوا نور نمایشگرهای بزرگ میدان آزادی، آیاتی از قرآن و تصاویری از امام رضا (ع) و رهبر انقلاب را نقش بست. خسته اما سرافراز، جمعیت آرام‌آرام مسیر بازگشت را در پیش گرفت، در حالی که زمزمه‌های «تا ظهور ایستاده‌ایم» در کوچه‌های اطراف طنین‌انداز بود و نوید می‌داد که خورشید ولایت در این سرزمین، غروب‌ناپذیر است.