پویاروز – آنچه در روزهای پرالتهاب اخیر بر صحنه تحولات منطقه گذشت تنها یک تقابل نظامی نبود نمایش عینی تغییر موازنه قدرت در غرب آسیا بود. جمهوری اسلامی ایران نشان داد که دوران تصور حمله بیهزینه به پایان رسیده است.
قدرت موشکی و پهپادی ایران که سالها زیر شدیدترین تحریمها بومیسازی و تقویت شد، امروز به سطحی رسیده که هر محاسبه نظامی علیه کشور را با تردیدی جدی روبهرو میکند. پیام روشن بود امنیت یکطرفه تعریف نمیشود.
در سالهای گذشته مقامات در واشنگتن و تلآویو بارها از گزینه نظامی سخن گفته بودند. در دوره ریاستجمهوری ترامپ سیاست فشار حداکثری با تهدیدهای مکرر همراه شد. در سوی دیگر نتانیاهو همواره از ضرورت مهار ایران سخن گفت. اما واقعیت میدان فراتر از شعارها شکل گرفت.
نام تلآویو که زمانی در ادبیات امنیتی رژیم صهیونیستی نماد عمق امن تلقی میشد امروز در تحلیلهای نظامی بهعنوان نقطهای در تیررس توان بازدارندگی ایران مطرح میشود. همچنین حضور پایگاههای نظامی امریکا در منطقه دیگر تضمینکننده مصونیت مطلق نیستچرا که موازنه تهدید تغییر کرده است.
آنچه رخ داد بیش از هر چیز نشان داد ایران حتی با اتکا به بخشهایی از توان موجود خود قادر است معادلات را دگرگون کند. این پیام نه برای آغاز جنگ بلکه برای جلوگیری از آن بود. بازدارندگی زمانی معنا مییابد که طرف مقابل بداند هزینه اقدامش فراتر از تصور اوست.
امروز تحلیلگران غربی بیش از گذشته از پیچیدگی گزینه نظامی سخن میگویند. این تغییر لحن حاصل واقعیتی است که دیگر نمیتوان آن را نادیده گرفت ایران بازیگری حاشیهای نیست بلکه قدرتی تعیینکننده در شطرنج امنیت منطقه است.
جمهوری اسلامی ایران نشان داد که امنیت ملی نه با اتکا به بیگانگان بلکه با تکیه بر اراده ملی دانش بومی و اقتدار دفاعی تضمین میشود. معادلات قدیم فرو ریخته است دوران جدیدی آغاز شده که در آن هیچ تصمیمی درباره منطقه بدون در نظر گرفتن قدرت ایران قابل تصور نیست.
