پویاروز-همه سازههای ماندگار توسعه، از بتن و فولاد ساخته نمیشوند؛ بعضی از آنها در قالب یک شبکه آبیاری، یک فرصت تولید و جریانی از امید در زندگی مردم شکل میگیرند. طرح تأمین آب و شبکه آبیاری دشت هلیلان را باید فراتر از یک پروژه عمرانی دید؛ این طرح بخشی از زیرساخت ماندگاری انسان در سرزمین […]
همه سازههای ماندگار توسعه، از بتن و فولاد ساخته نمیشوند؛ بعضی از آنها در قالب یک شبکه آبیاری، یک فرصت تولید و جریانی از امید در زندگی مردم شکل میگیرند.
طرح تأمین آب و شبکه آبیاری دشت هلیلان را باید فراتر از یک پروژه عمرانی دید؛ این طرح بخشی از زیرساخت ماندگاری انسان در سرزمین خویش است. جایی که آب به زمین میرسد، کشاورزی جان میگیرد، فرصت اشتغال شکل میگیرد و امید به آینده در زندگی خانوادهها ریشه میدواند.
پشت اعداد این پروژه، ۲۸۳۵ هکتار اراضی کشاورزی و حدود ۹۵۰ خانوار بهرهبردار قرار دارند؛ مردمانی که آینده معیشتشان با ظرفیتهای تولیدی سرزمینشان گره خورده است.
شاید مهمترین دستاورد چنین طرحهایی، نه در سیمای ظاهری سازهها، بلکه در تغییری باشد که در افق زندگی مردم ایجاد میکنند؛ اینکه جوان، آینده خود را در زادگاهش جستوجو کند، کشاورز به توسعه زمینش امیدوار باشد و خانواده، ماندن را انتخاب کند.
این همان رنگ امید است؛ رنگی که بر دیوار هیچ ساختمانی نقش نمیبندد، اما میتواند در مزرعه، معیشت، جمعیت و آینده هلیلان جاری شود. توسعه واقعی، آنجاست که سرزمین آباد شود و انسانهایش در آن بمانند.
#ایران_قوی
#جام_رسانه_امید
#StrongIran
#ایلام-قوی
#ایلام_قوی