پویاروز – ایلام – ایلام سرزمین بلوطهای استوار همواره فرزندانی پرورش داده است که نام ایران را بر بلندای علم و افتخار نشاندهاند، شهید داریوش رضایینژاد دانشمند هستهای و فرزند برومند آبدانان یکی از همان سروهای سربلندی بود که از دامان دینارکوه برخاست، بر قلههای دانش ایستاد و نامش در شمار شهدای جاودانه علمی ایران ماندگار شد.
به گزارش ایرنا، دامنههای سرسبز دینارکوه و جنگلهای کهنسال آبدانان تنها خاستگاه بلوط، بنه، ارژن و کیکم نیست، این سرزمین از دیرباز زادگاه مردان و زنانی بوده است که استواری را از کوه، آزادگی را از زاگرس و سربلندی را از طبیعت الهام گرفتهاند، شهید داریوش رضایینژاد از برجستهترین فرزندان این دیار است که نامش در تاریخ علم و ایثار ایران جاودانه شد.
داریوش رضایینژاد ۲۹ بهمن ۱۳۵۵ در منطقه جنگلی «قدح» از توابع شهرستان آبدانان دیده به جهان گشود، او در خانوادهای عشایری و در دامان طبیعت بکر دینارکوه رشد یافت، محیطی که روحیه کوشندگی، قناعت، نجابت و استقامت را در وجودش نهادینه کرد و زمینهساز شکوفایی استعدادهای کمنظیرش شد.
او پس از گذراندن مدارج علمی، دانشآموخته دانشگاههای صنعتی مالک اشتر و خواجه نصیرالدین طوسی تهران شد و با اتکا به نبوغ، پشتکار و روحیه پژوهشگری در شمار نخبگان جوان کشور در حوزه فناوریهای پیشرفته و تحقیقات هستهای قرار گرفت.
رضایینژاد در کنار فعالیتهای آموزشی و پژوهشی، مقالههای متعددی در همایشها و کنفرانسهای علمی داخلی و بینالمللی ارائه کرد و در طراحی و ساخت تجهیزات تخصصی الکترونیکی مورد استفاده در سامانههای ولتاژ بالا و فناوریهای پیشرفته نقش مؤثری داشت.
طراحی و ساخت نوعی مقاومت الکترونیکی موسوم به «بار با اندوکتانس کوچک» برای مولد ضربه با ولتاژ بالا و نیز طراحی، ساخت و آزمایش یک سوئیچ بستهشونده در زیرساختهای هستهای از جمله دستاوردهای دانشی رضایینژاد بود که جایگاه علمی او را در میان پژوهشگران جوان کشور تثبیت کرد.
در کنار دانش اخلاق نیکو، فروتنی، مردمداری و روحیه معنوی از ویژگیهای برجسته این دانشمند جوان بود و دوستان و همکارانش او را انسانی خوشاخلاق، متواضع، اهل گذشت و دلبسته پیشرفت ایران توصیف کردند که نجابت و سخاوتش یادآور اصالت مردمان ایلام و زاگرس بود.
همین ذکاوت بالا، توانایی شگرف علمی و نقشآفرینی در توسعه فناوریهای راهبردی کشور او را در سیاهه اهداف ترور دشمنان ایران قرار داد.
ظهر یکم مرداد ۱۳۹۰ داریوش رضایینژاد در برابر دیدگان همسر و دختر خردسالش در تهران هدف عملیات تروریستی قرار گرفت و بر اثر اصابت گلوله به شهادت رسید، حادثهای که یکی دیگر از حلقههای زنجیره ترور دانشمندان ایرانی را رقم زد و نام او را در کنار شهدایی چون «مجید شهریاری، مصطفی احمدیروشن و مسعود علیمحمدی» جاودانه ساخت.
در سالهای بعد منابع و رسانههای بینالمللی از جمله مجله اشپیگل آلمان به نقل از برخی مقامهای اطلاعاتی رژیم صهیونیستی، ترور شهید رضایینژاد را از نخستین عملیاتهای مهم موساد در دوره ریاست «تامیر پاردو» معرفی کردند که بعدها در فیلم سینمایی «هناس» نیز روایت زندگی این شهید و خانوادهاش به تصویر کشیده شد.
ترور دانشمندان هستهای ایران بخشی از راهبردی بود که با هدف کند کردن روند پیشرفت علمی و فناوری کشور دنبال میشد، اما تجربه نشان داد که شهادت این نخبگان نه تنها حرکت علمی ایران را متوقف نکرد، بلکه انگیزهای مضاعف برای نسل جوان پژوهشگران کشور آفرید و مسیر توسعه علمی با شتاب بیشتری ادامه یافت.
رهبر شهید انقلاب اسلامی نیز در دیداری که بعدها با خانواده شهید رضایینژاد داشت با تبیین جایگاه شهدای علمی فرمودند ارزش وجودی این شهدا از دو بعد قابل توجه است؛ نخست فعالیتهای علمی، تحقیقی و تسلط آنان بر کارهای مهم و حساس که نشاندهنده استعداد برتر و نخبگی آنان است و دوم، ابعاد الهی و معنوی این جوانان که همین عامل زمینه شهادت آنان را فراهم کرد.
این سخنان تصویری روشن از شخصیت شهید رضایینژاد ارائه میدهد، دانشمندی که علم را با ایمان، پژوهش را با اخلاص و خدمت به مردم را با عشق به میهن درآمیخت و سرانجام جان شیرین خود را در همین مسیر نثار کرد.
امروز شهید داریوش رضایینژاد نماد پیوند دانش، ایمان، وطندوستی و ایستادگی است، فرزند برومند آبدانان که از سایهسار بلوطهای دینارکوه برخاست، بر قلههای دانش ایران ایستاد و با خون خویش نشان داد که درخت تناور علم هرچند گاه با تبر کینه دشمن زخمی میشود، اما هرگز از رویش و بالندگی بازنمیایستد.
فردا یکم مرداد، پانزدهمین سالروز شهادت این دانشمند فرهیخته و فرزند افتخارآفرین استان ایلام است که هرچند پیکرش بر خاک افتاد، اما نام و راهش همچنان در حافظه علمی و تاریخی ایران جاودانه و الهامبخش نسلهای آینده خواهد ماند.
سید حرمتالله موسوی مقدم
