پویاروز – تهران- تکآهنگ «کهن خاک آرزو» با آهنگسازی محمدرضا عزیزی و خوانندگی عرفان عباسیان با تقدیم به جانفدایان و تمام هممیهنانی که مظلومانه پر کشیدند و آسمانی شدند، منتشر شد.
به گزارش خبرنگار موسیقی ایرنا، تکآهنگ «کهن خاک آرزو» با شعری از محمدمهدی علینژاد، آهنگسازی و تنظیم محمدرضا عزیزی و خوانندگی عرفان عباسیان منتشر شده است.
نوازندگان؛ علیرضا دریایی (ویولن و ویولن آلتو)، نگار نوراد (ویولنسل)، زکریا یوسفی (دف، بندیر و کوزه)، پویا محمدی (سنتور)، نگین گودرزی بک وکال، فرزان روزبهانی میکس و مسترینگ، وینا افشار کاور آرتیست، مینو جلفائی گرافیست از دیگر عوامل اجرایی این اثر هستند.
در توضیح قطعه «کهن خاک آرزو» آمده است: «ایران نامت را که بر زبان میآورم، انگار هزار سال تاریخ در سینهام به تپش میافتد. تو فقط خاک نیستی؛ تو آواز رودهایی هستی که از دل کوهستانهای کهن جاریاند. تو شکوه دماوندی؛ تو آن نام مقدسی که با شنیدنش، هزاران دل به یک تپش میرسند.
من از توأم؛ از همان خاکی که فردوسی در آن جاودانگی را سرود، از همان سرزمینی که هر سنگش قصهای و هر نسیمش خاطرهای از بزرگی در خود نهفته دارد. تو را نه فقط به خاطر گذشتهات، که به خاطر روح جاودانهات دوست دارم؛ روحی که در هیچ طوفانی نشکست، در هیچ زمستانی خاموش نشد و در هر سپیدهدم، دوباره چون خورشید از افق برخاست.
ایران… اگر دماوند، قامت استوار توست، ما رگهای جاری در تن توییم. چه افتخاری بالاتر از آنکه نام من در کنار نام تو معنا بگیرد؟ چه آرزویی والاتر از آنکه نفسم با هوای تو درآمیزد؟
تو سرزمین رؤیاهای منی؛ سرزمین شعر و آفتاب، سرزمین عشق و ایستادگی. و هر جا که باشم، در هر افق و هر زمان، دل من رو به سوی تو دارد؛ به سوی آن کهنخاکِ آرزو، به سوی آن شکوه بیپایان، به سوی ایران… که برای من نه یک سرزمین، که خودِ زندگی است.
«کهنخاک آرزو» پیشکشی است به تمام عزیزانی که از جان شیرین خویش گذشتند تا برادران و خواهرانشان، حتی اندکی، به آزادی، سربلندی و اصالت ایرانی نزدیکتر شوند. برای ستارگانی که بر آسمان این خاک میتابند و بر فراز دماوندِ استوار، تا هنگامی که نام ایران زنده است، درخشششان پایان نمیگیرد؛ بلکه هر روز ژرفتر، عمیقتر و جاودانهتر میشود.
شهید عزیز، سعید عبدالهیان؛ شما نور بودید و نور هرگز خاموش نمیشود. بیتردید جایگاهتان در سبزترین باغهای بهشت است. یادتان در قلب ما زنده خواهد ماند؛ در کنار نام تمام عزیزانی که مظلومانه پر کشیدند و آسمانی شدند. این اثر را با احترام، عشق و اندوه، به روح بلند شما و همه آنان که بیگناه از میان ما رفتند، تقدیم میکنم.»
**برای شنیدن قطعه «کهنخاک آرزو» اینجا مراجعه کنید.
متن شعر این قطعه بدین شرح است:
«هر دم فتادن بر تنِ
این کهنه خاکم آرزوست
بی جان به خاک افتادنم
آری همینم آرزوست
دیدار من تا جان به لب
باریک تر از تار موست
آن دم لبانم سوی خاک
با بوسه غرق گفت و گوست
گیسِ سپیدت مادرم
ای دامنت زال آفرین
در هر زمستان خفته بر
کوه دماوند حزین
من خون سرخی در تن
گلگون هر سرباز تو
مرغ سحر در هر قفس
میخوانم آن آواز تو
ایران نوای نای من
من آدم ای حوای من
دخت پری روی جهان
زیبای من ایران من
ای هست من، ای نیستم
با تو خدا را زیستم
در غربت تو چیستم
جز حسرت و غم نیستم
تو رستم دستان
تو بغض تهمینه
من مرگ سهرابم
در قتل بی کینه
تو آریو برزن
تنها ترین سردار
من رنج یوتابم
در آخرین دیدار»
