تصور کنید هر روز صبح که سطل زباله را بیرون می‌گذارید، به جای آنکه به مواد دور ریخته شده به چشم اشیای بلااستفاده نگاه کنید، می‌توانستید به آن‌ها به عنوان منابع ارزشمند و حتی سودآور بنگرید!

در عصر ارتباطات دیجیتال، اینترنت به بخشی جدایی ناپذیر از زندگی روزمره ما، به ویژه برای کودکان و نوجوانان تبدیل شده است. با گسترش پلتفرم‌های رسانه‌های اجتماعی و برنامه‌های پیام‌رسانی فوری، جوانان اکنون دسترسی بی‌سابقه‌ای به اطلاعات، ارتباطات و بیان خلاق دارند. با این حال، در کنار این مزایا، تهدیدهای بسیاری قرار دارد و یک واقعیت شوم نهفته است به نام بهره کشی و سوء استفاده از کودکان به صورت آنلاین.

درعصرحاضر، مادران شاغل با دو مسئولیت روبه‌رو هستند: یکی در محل کار و دیگری در خانه. این وضعیت، بار سنگینی را بر دوش آنها می‌گذارد و بر کیفیت پیوند عاطفی آنها با فرزندان تأثیر می‌گذارد. فاطمه شجاعی، فعال حوزه زنان و خانواده، معتقد است که برای مقابله با این چالش‌ها، باید جهت‌گیری‌ها برای استقلال اقتصادی زنان به صورت بنیادی تغییر کند.

نمی دانم تا کی جنجال بین من و معده ام تمام می شود. وقتی صبحها بعد از بیدار شدن از خواب میلی به خوردن غذا ندارم مشکل نیست/ مسئله از جایی شروع می شود که بیدار شدم و گشنه ام و نمی دانم چه بخورم. اگر چیزی در یخچال آماده نباشد، سریعترین راه حل خرید از سوپرمارکت سر راه است.

من وخواهرم یاد گرفته بودیم کیف چرخ دار به دردمان نمیخورد. دفتر فانتزی پارسال را اگر از وسط چسب بزنیم باز هم جا دارد تویش بنویسیم، ما به هیولاهای صنعت لوازم التحریر همان سالهای اول مدرسه «نه» گفته بودیم. چیزی که الان خیلی از پدر و مادرها با آن سرشاخ شده‌اند. حالا که اول مهر شده دوباره با یادآوری اش دلم غنج می زند.

تنگ بهرام چوبین در استان ایلام، تنگه‌ای منحصربه‌فرد است که روی صخره‌های آن آثار کنده‌کاری و دیوارهای دژی نظامی از دوره ساسانیان وجود دارد.

وقتی قفسه‌های فروشگاه‌ها از قلم‌ها و دفترهای لوکس و گران‌قیمت پر می‌شود، این لوازم‌التحریر دیگر تنها ابزارهای آموزشی نیستند، بلکه به نشانه‌هایی از موقعیت اجتماعی و پرستیژ تبدیل می‌شوند. به جای تمرکز بر آموزش و یادگیری، رقابت بر سر داشتن «شیک‌ترین» و «گران‌ترین» لوازم‌التحریر به معیاری برای ارزش‌گذاری دانش‌آموزان بدل می‌شود. اما آیا تا به حال فکر کرده‌اید که لوازم‌التحریر لوکس چه تأثیر عمیقی بر دنیای آموزشی و روانی دانش‌آموزان می‌گذارند؟

مثل یک پیتزای مخلوط بود. ۱۲ سال تجربه سرویسی و بی سرویس بودنم را می‌گویم. گاهی رشدم می‌داد و مزه مرغ گریل شده روی پیتزا می‌شد زیر زبانم. گاهی هم زمینم میزد و بخش سوخته روی پیتزایم بود. چقدر خوب میشد فرزندانم هم می توانستند همین میزان از تجربه های مخلوط را در خاطرشان ثبت کنند.

همیشه فکر می‌کردم بچه مدرسه‌ای داشتن خیلی چیز خفنی است. صبح تا ظهر برای خودم هرکاری بخواهم ترتیب می‌دهم. اما وقتی مامانهای دیگر، پروژه صبح بیدارشو و به بچه صبحانه بده، شبهای امتحان جایی نرو و… را پیش رویم گذاشتند وا رفتم. ترس‌های تازه‌ای داشت رخ نشانم می‌داد.

با شروع مدارس اکثر کودکان ۷ سال به بالا حداقل ۶ ساعت در روز به مدرسه می‌روند و نیمی از کالری روزانه خود را در مدرسه مصرف می کنند. تغذیه دانش آموزان در مدرسه بخشی از مدل تغذیه کل کودکان جامعه است و می تواند به شکل گیری رفتارهای تغذیه سالم مادام العمر کمک کند.